شناخت ساز کلارینت در بابل، برای هنرجویان ساز های بادی
کلارینت از سازی قدیمی به نام Chalumeau ریشه گرفته است. این ساز در حدود سال ۱۷۰۰ میلادی توسط یوهان کریستوف دنر توسعه یافت. کلارینت سازی بادی چوبی با لولهای استوانهای است که در انتها به شیپوره ختم میشود. صدا در آن از طریق لرزش زبانه (Reed) روی دهانی ایجاد میشود.
رایجترین نوع:
کلارینت سیبمل (Bb Clarinet)
اجزای اصلی:
دهانی (Mouthpiece)
گلویی (Barrel)
بخش بالایی (Upper Joint)
بخش پایینی (Lower Joint)
شیپوره (Bell)
کلارینت معمولاً سه ناحیه صوتی یا رجیستر دارد:
شالومو (Chalumeau)
کلاریون (Clarion)
آلتیسیمو (Altissimo)
این ساز در ارکستر سمفونیک، موسیقی محلی، جَز، فولکلور و پاپ کاربرد فراوانی دارد.
با تشکر از استاد کیانی عزیز، مدرس اکادمی موسیقی پرند برای تهیه این مقاله آموزشی
۰
از ۵
۰ مشارکت کننده
