معرفی ساز ویلنسل در بابل (چلو Cello) :
ویلنسل از خانواده ی سازهای ویلن میباشد که به دلیل صدای گرم و دلنشین ، ظاهری زیبا و گستره ی صوتی بالای آن بسیار مورد توجه آهنگسازان و نوازندگان از گذشته تا به امروز می باشد . از جذابیت های این ساز در آغوش کشیدن آن توسط نوازنده در هنگام نواختن است که احساس یکی شدن با ساز را القا میکند .
اجداد ویلنسل ویولا داگامبا نام داشتند که دارای ۶ سیم بودند و نوازنده باید ساز را بین دو زانوی خود نگه میداشت. پیشرفت و شکوفایی ساخت این ساز در اواسط قرن ۱۶ توسط سازندگان معروفی چون نیکولا آماتی ،آندره آماتی ، استرادیواریوس و کوانری صورت گرفت و به شکل امروزی آن تبدیل شد که دارای ۴ سیم است و با پایه ای به نام End pinروی زمین قرار میگیرد .
در قرن ۱۷ میلادی (۱۷۵۰-۱۶۰۰) یعنی دوره ی باروک، ویلنسل کم کم فقط ساز همراهی کننده ی باس نبود و آهنگسازان برجسته ای همچون ویوالدی برای آن قطعات تکنوازی نوشتند . در دوره ی کلاسیک (۱۸۲۰-۱۷۵۰) حتی جایگاه آن بهتر شناخته شد و بتهوون ، هایدن و برامس کنسرتوهای بسیار زیبا و قطعات مختلفی برای این ساز نوشتند .
ویلنسل امروزه در تمام سبکهای موسیقی استفاده میشود و دلیل دیگر محبوبیت این ساز است .
با تشکر از استاد دهستانی عزیز، مدرس اکادمی موسیقی پرند برای تهیه این مقاله آموزشی
